Het kan toch niet zo moeilijk zijn om iemand van 65 of ouder zelfmoord te laten plegen?

De wolken drijven stotterend door het zwerk. De mussenmoordenaar probeert te vliegen. De boer heeft de oogst de rug toegekeerd. De minister valt snikkend in de armen van de poetsvrouw die het ministerie niet proper kan houden. Aan de overkant van de straat is het leven niet beter dan hier.

Of ja, toch wel. Met z’n allen naar de overkant van de straat! En daar oorlog voeren, tot de sterkste wint, en koning wordt, maar toch een venijnige nierziekte heeft. Al degenen die wilden dat God bestond, vervloeken Hem om Zijn aanwezigheid. Waar is Hij? Pas op, achter je! Messen in de nek steken is een geniale bezigheid. Ik zit te wachten op de komst van een meidengroep, bestaande uit een manke lesbienne, een hoer met een depressie en Anuna De Wever. Hun hit ‘Neuk ons met een slappe lul’ wil ik gerust voor hen schrijven. Een Bugatti Chiron kan 400 kilometer per uur rijden. Lifters zullen tevergeefs wachten tot zo’n Chiron stopt en hen meeneemt naar waar ze moeten zijn, en dat is vaak een oord waar de ratten een onderling verbond hebben gesloten. In de kano wordt iemand onwel en in plaats van die godverdomse kano onder te braken, braakt hij de Leie vol.

Maar genoeg over mij. Welnu, ik werd geboren te Hamme op 9 oktober 1957, en zovele jaren en maanden en dagen en uren later zit ik nog steeds op deze stoel, te kijken naar de binnenkant van m’n brein. Daar lijken beestjes in te zitten, die knauwen. Ik moet denken aan de tijden die ik beleefd heb, toen de boer nog niet de oogst de rug toekeerde. De oogst werd binnengehaald door klojo’s, nitwits en lul-de-behangers, maar die hielden allemaal van elkaar, en als één van hen purper in het gezicht werd, dan werden ook alle anderen purper in het gezicht, en begonnen ze te dansen tot de dokter geen hulp meer kon bieden. Maar dat is lang geleden. Het nu is belangrijker dan wat voorbijging zonder dat meteen het graf wenkte. We ademen, zij het verschrikkelijke zuurstof, en we bewegen, zij het louter achterwaarts, en we maken van alles mee, zij het met de schrijnende angst in de dichtgeknepen keel. Blijf daar maar ’ns kalm bij.

Nee, kalm zijn we niet, we zijn totaal in paniek, rennen van de ene kant van onze kooi naar de andere, proberen de tralies te buigen, wat natuurlijk niet lukt, en ten einde raad nemen we een kopje koffie, steken we een sigaret op, en gaan we ’ns even kijken wat voor nieuws er in de rest van de wereld is. Nou, vijf doden in een gecrashte auto, Guy Verhofstadt die een nieuw gebit heeft, de moslims die eindelijk een koteletje eten, Vincent Kompany die vergeten is hoe je de enkels van een tegenstander tot moes moet schoppen. De linkse partijen die pleiten voor nultolerantie. Bart De Wever krijgt dezelfde soort diarree als voor z’n vermagering. Oscar and the Wolf deed het niet slecht op Cactus in Brugge, maar eerlijk gezegd had het nog beter gekund. Kinderen hebben meer last van een burn-out dan Duitse herders. Het brood wordt duurder. En op de koop toe – en dat is helemáál een ramp – kan in België de productiviteit de vergrijzing niet bijbenen. Sterker nog, de vergrijzing jaagt de kostprijs van onze sociale zekerheid met miljarden de lucht in. De pensioenen blijven betalen wordt een onmogelijkheid, tenzij de politiek dringend ingrijpt. Ten eerste: oude mensen moeten vroeger sterven. En ten tweede: onze bedrijven moeten meer produceren, bijvoorbeeld doodskisten, paraplubakken, en shampoo van het merk Aveda.

Het kan toch niet zo moeilijk zijn om iemand van 65 of ouder zelfmoord te laten plegen? Je neemt hem apart, en fluistert in z’n oor: ‘Amedee, het is welletjes geweest. Je bent weliswaar gezond, maar wat dan nog? Je bent oud, lelijk, en onwetend. Je kinderen zijn het huis uit, en dat ze je geregeld zullen bezoeken, kun je vergeten. Je vrouw, nochtans een afzichtelijk wijf, bedriegt je met twee leden van haar kaartersclub, en één van die leden is uiteraard een transseksueel, want je vrouw gaat met haar tijd mee, in tegenstelling tot jij, Amedee, en daarom moet je van de aardbol verdwijnen, hier is een pistool, ga het bos in en schiet een kogel door je hersens.’ Eerst moeten we Amedee volproppen met chemische middelen, opdat hij de dood als welgekomen zou aanvaarden. Z’n vrouw gaat naar de kapper, laat daar haar haar wassen met Aveda, en begeeft zich dan als de bliksem naar de kaartersclub, waar ze in het toilet eerst de transseksueel vingert en dan een 62-jarige loodgieter pijpt. Ook zij moeten binnenkort met z’n allen de grond in.

bron: humo.be