Herman heeft erg diep gezeten: “Ik dacht: ik maak er een einde aan”

Gemiddelde leestijd: 2 minuten

Herman Brusselmans was donderdagavond de tweede BV die op de sofa van Glenn Helberg belandt. De Nederlandse psychotherapeut praat in zijn tv-programma The Therapist met hen over wie ze zijn, hun leven en hun zwakheden. De 60-jarige Brusselmans vertelde er eerlijk over hoe angstig hij al heel zijn leven is en hoe diep hij gezeten heeft.

Hij moet de meest productieve schrijver van de jongste decennia zijn, alleen al in Vlaanderen. Maar dat betekent niet dat Herman Brusselmans (60) altijd even vrolijk in het leven staat. Dat bleek al snel tijdens zijn gesprek met Helberg, waarin hij zich omschrijft als een angstig jongetje. “Toen ik een twintiger was, bleek dat voor het eerst echt. Maar ik ben het altijd geweest. Ik kroop altijd in een hoekje.”

Al snel blijkt hoe belangrijk zijn vader was voor de onzekerheid in zijn hoofd. “Hij was veehandelaar en altijd gestresseerd en onrustig. Ik heb veel dierenleed gezien, iedereen was gespannen. Daar zoek ik de oorsprong van mijn angststoornis.” Maar de man maakte zijn zoon ook bang. “Een enorm vriendelijke man, hoor. Tot hij plots omsloeg. Eigenlijk wisten we nooit hoe we hem zouden krijgen wanneer hij terugkwam van de markt. Iedereen zat te beven en vroeg zich af of hij leuk zou zijn of niet.”

Angst voor de angst
Herman Brusselmans heeft erg diep gezeten: “Ik dacht: ik maak er een einde aan”
Die angst, en de angst voor de angst, is een rode draad door het leven van de schrijver. “Vandaag ook nog”, zegt hij. “Hopelijk krijg ik het morgen niet, denk ik ’s avonds. En net daardoor krijg ik het wel. Alsof ik erop zit te wachten. En dan wordt het een ketting van aanvallen die leiden tot een toestand waarin je niet langer functioneert.”

Alcohol is een populaire manier om te ontsnappen aan angst, en was dat ook voor Brusselmans. “Ik ben alcoholist geworden. Drank was mijn medicijn tegen de angst, maar ik heb ook medicamenten geslikt. Dokters hebben mij dat voorgeschreven. Ergens in de jaren 80 heb ik zelfs zo diep gezeten dat ik er een eind aan dacht te maken. Dit hou ik niet vol, ik maak er een einde aan, dacht ik toen.”

Agressie
Nog een kantje van de schrijver dat we tot donderdagavond niet kenden het agressieve. “Ik heb soms buien”, zegt hij. “Geen fysieke agressie, maar verbale. En dan vooral tegen de personen die het dichtst bij mij staan. Mijn vriendin dus. Ik probeer die buien wel af te bouwen, maar dat lukt nog niet altijd.”

Brusselmans wil dan ook dat alles perfect is. “Mijn persoonlijk leven, mijn relaties… Ik wil daar geen barsten in, geen ruzies ook. Als die er wel zijn, ga ik over de rooie. Ik kan dan verbaal heel agressief worden. Verschrikkelijk. Mijn vriendin vraagt elke keer waar die agressie vandaan komt. Nu ben je leuk, zegt ze dan, maar een uur geleden was je nog een monster.”

Lena
Ook over zijn Amsterdamse vriendin Lena, waar hij nu al twee jaar een relatie mee heeft, vertelde hij. “Ik heb haar al veel leed berokkend met die buien. Maar ik ben 60, terwijl mijn vriendin een aantrekkelijk meisje van 26 jaar is. Dan denk ik: wat doet zij bij zo’n lelijke oude Belg? Terwijl ze waarschijnlijk iedere leuke jongen kan krijgen. Uit onzekerheid voel ik me dan minderwaardig. En dan kan ik onredelijk jaloers zijn.”

bron: nieuwsblad.be