HermanBrusselmans.com

De Belgische schrijver Herman Brusselmans moet opnieuw voor de rechter verschijnen omdat hij in een roman een bestaand persoon beledigt. Volgens de krant Het Laatste Nieuws pikt een journaliste van het damesweekblad Libelle (ze werkt tegenwoordig bij de Story schijnt het – red.)het niet dat de auteur haar in zijn jongste boek voor ‘debiele trut’ uitmaakt.Het vorige boek van Brusselmans, Uitgeverij Guggenheim (sic), werd op last van de rechter in België uit de handel genomen na een klacht van de Antwerpse modeontwerpster Ann Demeulemeester. Brusselmans had haar omschreven als ‘een dwergpoliep met puitenogen’.

In zijn jongste werk Vergeef me de liefde beschrijft Brusselmans hoe een journaliste van Libelle hem om een interview vraagt. Hij stuurt haar een fax met de woorden ‘Fuck off met je kutartikel’. Overigens noemt hij in het boek de naam van de journaliste niet.

Bij Brusselmans’ uitgever Prometheus in Amsterdam was men gisteren nog niet op de hoogte van de rechtszaak. Brusselmans zelf was niet voor een reactie bereikbaar.

Suzanne Mastbroek, ex-journaliste van Libelle, dagvaardt schrijver Herman Brusselmans. In zijn op één na jongste boek Vergeef me de liefde haalt hij op Brusselmans-wijze uit tegen Suzanne, “een wijf van een of ander menopauzetijdschrift.” Suzannes familienaam wordt niet vermeld, maar zou zijn genoemd in een voorpublicatie. “Het is te stom voor woorden”, zwijgt Herman Brusselmans. “No comment”, zegt Suzanne.
Herman Brusselmans, intussen geboekstaafd als de verschrikkelijke, heeft iets met boekenbeurzen. Vorig jaar draaide de hele Antwerpse boekenbeurs rond hem, zijn boek Uitgeverij Guggenheimer en modemaakster Ann Demeulemeester. Op de valreep van de boekenbeurs 2000 pakt Suzanne Mastbroek van Story hem aan. Ze is na Demeulemeester en Lynn Wesenbeek de derde vrouw op het officiële klaagbankje.
In het boek beschrijft hij hoe Suzanne naar een interview met de auteur hengelt en hij haar terugfaxt: “Hoi Suzanne! Ik neem inderdaad geen blad voor de mond. Vandaar: fuck off met je kutartikel. Vriendelijke groet. Herman Brusselmans.” Haar naam zou wel zijn genoemd in een voorpublicatie in de Nederlandse Playboy en naar verluidt bij De nieuwe wereld en in De laatste show.
Euh, Herman Brusselmans? “Over dat nieuwe proces wens ik thans niks te zegen. Het is te stom voor woorden. Iedereen denkt me zomaar te kunnen dagvaarden. Ongetwijfeld zeer tot hun toekomstige scha en schande.”
We geraken tot bij Francis Van Sundert, adjunct-hoofdredacteur van Story, die zijn gsm bij Suzanne Mastbroek brengt. “No comment, laat ze weten”, zegt hij.
Suzanne komt van Flair, werkte een paar maanden bij Libelle – dan volgt de Brusselmans-passage en nu zit ze bij Story. “Neen”, zegt Dirk Van den Bossche, uitgever van Libelle, die de naam van Suzanne niet noemt, “haar optreden in Vergeef me de liefde heeft daar niks mee te maken.”
En wat vindt hij van de zaak? “Het is typisch Brusselmans”, zegt hij. “Zoals we hem kennen van zijn boeken. Je houdt ervan of je houdt er niet van. De dagvaarding is haar initiatief, maar met ons medeweten.”
Uitgeverij Prometheus? “Uitgever Plien van Albada zit in een boekpresentatie”, luidt het in Amsterdam. “En het officiële standpunt van de uitgeverij gaat niet meer vandaag de deur uit.” Prometheus mag in ieder geval de veiligheidsgordels aanspannen voor Vergeef me de liefde. En in De koffer, de nog van de inkt natte Brusselmans-in-strip herken je duidelijk Johan Verstreken en Jan Becaus. Gelukkig zijn de tekeningen van Caryl Strzelecki. Over zijn nieuwe boek wilde de Hoofdman der Vlaamse letteren wel wat kwijt: “Ik ben nu ook de Hoofdman der Vlaamse stripkunde geworden. De koffer maakt stripsgewijs eindelijk komaf met de eeuwenlange overmacht van kinderachtigheid, onnozelheid en onkunde in de Vlaamse stripwereld. Doch ik blijf in de eerste plaats uiteraard de mythische romanschrijver die ik al zo lang ben. In maart ‘01 verschijnt Pitface, de opzienbarendste roman in 200 jaar”.