De Mooie Jonge Oppergod van de Vlaamse Letteren
Header

Herman: Mathias Schoenaerts acteert als een potplant

January 29th, 2015 | Posted by hermanbrusselmans.com in Nieuws - (Comments Off)

hb
In de ochtendshow Ornelis & Vancoillie op radiozender Q-Music belde schrijver Herman Brusselmans woensdagochtend naar zijn goede vriend, regisseur en presentator Erik Van Looy. Maar Van Looy heeft het wellicht veel te druk met het promoten van ‘The Loft’ in Los Angeles en dus spreekt Brusselmans zijn meer dan twee minuten durende boodschap in op het antwoordapparaat van Van Looy. Brusselmans geeft op eigenzinnige wijze zijn mening over het acteerwerk van Mathias Schoenaerts en verklapt wiens doorschijnende bh onder zijn bed ligt.

‘Ik weet dat je waarschijnlijk niet kunt opnemen omdat je bezig bent met de promotie van ‘The Loft’ in L.A. en ik hoop dat het goed gaat want ‘The Loft’ verdient dat. Ik heb zowel de Amerikaanse ‘The Loft’ en de Belgische ‘Loft’ gezien en ik vind ‘The Loft’ echt veel beter dan ‘Loft’. In ‘The Loft’ wordt fantastisch geacteerd, hoewel dat eigenlijk Amerikaanse B-acteurs zijn, maar dat zijn echt goeie gasten. Iedereen in ‘The Loft’ acteert beter dan in ‘Loft’. Behalve dan Mathias Schoenaerts die acteert als een potplant waarvan de bladeren in katzwijm liggen. We kennen hem, het zal nooit een groot licht worden’, sprak Brusselmans in op de voicemail van Erik Van Looy.

Doorschijnende bh
‘Ik heb ook gehoord dat je in Los Angeles enkele Vlaamse mensen hebt ontmoet, onder andere nogal goede kennissen van mij, namelijk ‘de Lau’ en ‘de Roos’. Die ken ik vrij goed. Jammer dat ze ook zo ver weg zijn gaan wonen, want ik vind dat wel toffe mensen. Ik zou toch willen vragen dat je ze allebei de groeten van mij doet. En zeg tegen ‘de Roos’ dat er van haar nog een bh ligt bij mij. Ik heb die gevonden onder mijn bed, een doorschijnende blauwe bh. Het zou fijn zijn als je haar dat wil laten weten’, aldus Brusselmans op het antwoordapparaat van Erik Van Looy. Klik hier om het fragment te horen.

bron: nieuwsblad.be

Herman in tabak

January 24th, 2015 | Posted by hermanbrusselmans.com in Nieuws - (Comments Off)

Enige tijd geleden kregen wij van een lezer van de website een foto van een prachtig kunstwerk. Wij waren helaas zó druk met allerlei activiteiten, dat wij de inzender niet genoeg bedankt en aandacht hebben gegeven, dus bij deze: een ereplaats op de website. Wat vind u van dit portret van Herman, gemaakt met tabak? De inzender mag altijd nog even contact met ons opnemen natuurlijk!
Hermans portrest in tabak

Herman en Tania

January 11th, 2015 | Posted by hermanbrusselmans.com in Nieuws - (Comments Off)

herman en tania
Meer dan vier jaar zijn ze nu al ex-minnaars, maar Herman Brusselmans en Tania De Metsenaere doen nog veel samen. Een aangrijpend interview geven, bijvoorbeeld, over schrijven, leven, liefhebben, achter een struik zitten schijten, scheiden en borstkanker de deur uit schoppen.

Over hun breuk
Tania «Mijn beslissing om weg te gaan was niet het eindpunt van een lang proces: ik nam ze snel en onverwacht. Het is niet zo dat er al jaren een sluipend gif in onze relatie zat. Ik neem het mezelf echt kwalijk dat ik het allemaal niet voorvoeld had. Ik heb ongelooflijk lang met een schuldgevoel rondgelopen. Ik had de idylle kapotgemaakt! Terwijl ik hem nog altijd doodgraag zie. Herman is de vent van mijn leven.

»Weet je, Herman heeft altijd graag iemand gevormd. En ik liet me graag vormen. Maar misschien was ik op een bepaald moment klaargevormd. Misschien was ik af.»

Over zijn nieuwe relatie
Herman «Hoe kort ook, het is een belángrijke relatie geweest. Na Tania was ik ervan overtuigd dat ik nooit nog iets van die intensiteit zou meemaken. Maar toen kwam Melissa, en dacht ik: ‘Fuck, met haar kan ik de rest van mijn leven doorbrengen.’ Dat was ook echt mijn plan, én het hare. Maar het is anders gelopen: Melissa struikelde over de schrijver in mij die nu en dan raar doet, en te veeleisend is, en zijn meisje doodknijpt met liefde.»
Tania «En toch is het net de combinatie van de twee die zo fijn is: de warme, liefdevolle, betrekkelijk normale man en het melancholische, veeleisende nachtdier. Maar die combinatie doet hem soms ook de das om.»

Over de borstkanker van Tania
Tania «Ik heb me altijd onsterfelijk gevoeld. En nu voel ik me plots heel sterfelijk. Soms word ik ‘s nachts wakker en bel ik Herman: ‘Ik heb wél uitzaaiingen. En jij weet het, hè.’ Maar hij kan me gelukkig heel goed geruststellen. In dat anderhalf jaar heb ik trouwens voortdurend op hem mogen leunen. »Af en toe valt het me zwaar, maar 95 procent van de tijd ben ik positief.»

Herman «Je ziet er ook fantastisch uit – ik kan me niet voorstellen dat er onder die glanzende huid een kanker woekert.»

bron: humo.be

Herman stelt nieuwe boek voor met twee exen

January 11th, 2015 | Posted by hermanbrusselmans.com in Nieuws - (Comments Off)

twee exen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

‘Ik ken je van verschijningen op televisie, maar door je boek heb ik een zachte man leren kennen. Ik moet toegeven dat je me hebt doen huilen’. Dat zei actrice Natali Broods vrijdagavond toen ze Herman Brusselmans interviewde in restaurant Neuf Mille in Oudburg, op nog minder dan een boogscheut van Brusselsmans’ loft. Aanleiding voor het interview: de nieuwe Brusselmans: Poppy, en Eddie en Manon. ‘Een meisje doen huilen is de ambitie van elke man’ antwoordde Brusselmans. Tania en Melissa, in het boek respectievelijk Poppy en Manon, de twee ex-en van Brusselmans, waren er ook. Ook Jan Leyers kwam een paar nummers spelen. Meer in de gedrukte versie van De Gentenaar van zaterdag 10 januari (bron: nieuwsblad.be)

Ik heb 1 regel: ik quiz niet

October 22nd, 2014 | Posted by hermanbrusselmans.com in Nieuws - (Comments Off)

Na jaren aandringen door Erik Van Looy heeft Herman Brusselmans dan toch ‘ja’ gezegd voor De slimste mens: niet als deelnemer, wel als jurylid. ‘

‘De televisie staat hier altijd aan – meestal documentaires, nieuwsprogramma’s en films, amusement iets minder’, zegt Herman Brusselmans. Als ontspanning tussen het schrijven van romans door, werkt hij trouwens aan een scenario voor een tv-reeks. ‘Alles is nog heel vaag. Ik kan er dus niet veel over zeggen.’

Na jaren aandringen heeft hij dan toch ‘ja’ gezegd voor De slimste mens : niet als deelnemer, wel als jurylid. ‘Ik heb één regel’, zegt hij. ‘Ik quiz niet. Op tv kijk ik wel eens naar een quiz, maar zelf heb ik niet veel zin in die spanning en dat gedoe errond. Ik probeer enkel op tv te komen als het over mijn stiel gaat, het schrijven. Al heb ik wel in programma’s gezeten waar die link er niet was. Twintig jaar geleden had ik een rubriek in Het huis van wantrouwen . Voor het goede doel heb ik meegedaan aan De pappenheimers . Enkele weken geleden was ik ook te zien in Lang leve Astrid Bryan , omdat ik haar een plezier wilde doen.

‘Dus ja, nu en dan duik ik wel eens op waar ik misschien niet per se had moeten opduiken. In feite ben ik iemand die nogal snel ja zegt op zulke dingen. Schrijven is een eenzaam beroep en een tv-opname is dan een manier om buiten te komen en mensen te ontmoeten. Ik wil helemaal geen tv-figuur zijn en het tv-milieu is ook niet echt mijn habitat, maar ik vind het wel oké om daar nu en dan mijn kop te laten zien. Bovendien is het een prima manier om promotie te maken voor mijn boeken.’

Lukt dat als jurylid, promo maken voor je boeken?

HERMANBRUSSELMANS: Omdat jureren wat voorbereiding vraagt, is er wel een link met mijn werk: nadenken waar een interventie kan, afspreken wie wat op welk moment gaat zeggen enzovoort. Het deel dat ik voorbereid, schrijf ik uit en voor het overige ben ik op improvisatie aangewezen. In aflevering twee, mijn eerste opname, zit ik naast Bart Cannaerts en dat was wel oké. De smaak om volgend jaar toch als kandidaat aan te treden heb ik nog niet te pakken, al weet je natuurlijk nooit hoe dat zal evolueren. We zijn nog maar pas begonnen.

Zijn er voor jou grenzen aan de lach?

BRUSSELMANS: Mensen noemen mij soms een eikel met lang haar, iemand die gore grappen vertelt en met alles lacht, maar dat is niet waar. Dat imago heb ik, maar iedereen die naar buiten stapt en in de media komt, heeft een imago. Het is niet dat je dat beeld zelf kweekt. Het wordt je eerder opgelegd. De link tussen het imago dat de buitenwereld ziet en wie je werkelijk bent, is vaak zeer vaag. De gruwel van IS, het leed in de Gazastrook, daar lach ik niet mee. Over alles wat te maken heeft met politiek en met leven en dood heb ik wel een eigen mening, maar daarom ga ik er nog niet de spot mee drijven in een show. Wat dan weer wel moet kunnen, is lachen met alles wat nog altijd taboe is en een klein beetje gevoelig ligt. Seks, BV’s en hun kleine kantjes… Maar dus geen politiek. Dyab Abou Jahjah ga ik niet onnodig provoceren. Ik heb hem tussen de opnames door ontmoet, en dat is best een vriendelijke gast. Hij weet net als ik dat er voor politiek geen plaats is in een quiz.

(bron: Thomas van Loocke, knack.be)

Herman flankeert lokaal talent

October 22nd, 2014 | Posted by hermanbrusselmans.com in Nieuws - (Comments Off)
f7719c3a-531d-11e4-b0be-dd44946df8e8_original

Hamme – De organisatoren van het Hamse Boekenweekend bieden zaterdag 18 en zondag 19 oktober tijdens de zevende editie in cultureel centrum Jan Tervaert een bijzonder aantrekkelijk programma aan. Een variatie van plaatselijke, nationaal en internationaal bekende auteurs kruidt het aanbod tijdens publieke gesprekken en signeersessies, aangevuld met allerlei boekenstands in het cultuurcentrum.

Pers-, boek- en striphandelaar Kurt De Bruyne stak in 2008 het vuur aan de lont voor de eerste editie van het Hamse Boekenweekend. De winnaar van de Miraprijs 2012 (tweede was toen de Zogse jeugschrijver Wally De Doncker, nvdr.) en zijn medewerkers verhuisden van de kleinschalige ruimte in het PTI naar cultureel centrum Jan Tervaert. Meteen kreeg het Boekenweekend letterlijk en figuurlijk meer ruimte om te groeien naar een manifestatie die de jongste jaren enkele duizenden bezoekers telt.

‘Het kan geen toeval meer zijn dat de Durme- en Scheldeboorden in Hamme zo veel schrijverstalent voortbrengen’, stelt De Bruyne. ‘In het verleden was er Filip De Pillecyn, maar ook met Herman Brusselmans hebben we in Hamme nog een grote Prins van de Vlaamse Letteren.’

Met Do Van Ranst en Wally De Doncker heeft Hamme ook twee vooraanstaande jeugdauteurs en de voormalige dorpsdichter van Doel Hilde Van Cauteren in huis.

Boekenweekend op zaterdag 18 en zondag 19 oktober in CC Jan Tervaert. Gratis toegang.

www.boekenweekend.be

(bron: www.gva.be)

Herman lijdt onder liefdesbreuk

September 30th, 2014 | Posted by hermanbrusselmans.com in Nieuws - (Comments Off)
Herman Brusselmans en Melissa

Drie maanden na de liefdesbreuk met journaliste Melissa Janssens (26), getuigt schrijver Herman Brusselmans (56) in Dag allemaal over de diepe wonden waarvan hij moeizaam herstelt.
Voor de tweede keer in vrij korte tijd stortte de wereld van Brusselmans in. Eerst had Tania, de liefde van zijn leven, hem verlaten. De schrijver vond na echter snel terug de liefde bij de dertig jaar jongere Melissa. Maar die idylle kwam even abrupt tot een einde toen ze hem een bericht stuurde met de boodschap ‘Het is gedaan’. Brusselmans was kapot van verdriet, hij en Melissa hadden zelfs al gepraat over een kind samen.

Toch begrijpt Vlaanderens bekendste auteur waarom hij weer door een vrouw werd verlaten. ‘In relaties wil ik voor de ander leven, die helemaal claimen,’ legt Brusselmans uit in Dag allemaal. ‘Bij mij krijg je geen ruimte. Daarom ging Tania weg, en nu ook Melissa.’

‘Een stervend paard’

Het liefdesverdriet deed de schrijver nog meer dan anders zwelgen in zelfbeklag. In een recente column vergeleek Brusselmans zichzelf met ‘een van uitputting stervend paard’ en ‘een hertenjong dat zijn moeder nooit heeft gekend’.

Maar gelukkig heeft Brusselmans intussen zijn gevoel voor humor en zijn zin voor schrijven teruggevonden. Op de drempel van de Boekenbeurs verschijnt zijn nieuwe nieuwe roman ‘Zeik’ en hij werkt ook aan een autobiografisch boek. Bovendien belooft hij binnenkort ‘it girl’ Joy Anna Thielmans op de korrel te nemen, hij noemt haar ‘een collega in de Boeken Top 10’.

bron: nieuwsblad.be

Zeik

September 16th, 2014 | Posted by hermanbrusselmans.com in Nieuws - (Comments Off)
zeik

Na Witse, Aspe, Wallander, de Roze Panter en Inspector Gadget, is er nu ook Zeik.

Want euh, Herman Brusselmans heeft een politieroman geschreven: ‘Zeik’ (Prometheus) – een samenloop van omstandigheden die marketeers te lande natte lakens heeft bezorgd: ‘Een bestsellende literaire comedy-auteur crossovergewijs in een bestsellend genre!’ Het is een kruisbestuiving die prima werkt, maar die geheel naar de verwachtingen geen resultaat oplevert dat VTM snel tot een krimi zal bewegen.

Mochten we ons vergissen: inspecteur Jean-Pierre Zeik zou neergezet kunnen worden door een kettingrokende en idiote wisecracks spuwende Carl Devos, bij assistent Ivo Broekgat stellen wij ons een jonge, nog niet van snor ontdane Frank Deboosere voor, hoofdinspecteur Übertrut mag gespeeld door de eenarmige drummer van Def Leppard, en had Catherine Van Eylen nog ‘bolle tietjes’ (‘klein als tomaten die niet uit de kluiten waren gewassen’), ze ware geknipt als Selma Compas.

Brusselmans heeft de voornaamste krimi-ingrediënten in ‘Zeik’ verwerkt – de seriemoordenaar die slordig omspringt met zijn hints, de woest door het politiekantoor daverende chef en de rookie die enkel goed is om waterige koffie te zetten – maar u zal het boek natuurlijk in de eerste plaats lezen om de huis-, tuin- en bidetwijsheden, de oneliners en de absurde humor (alleen bij Brusselmans is Donaat Deriemaeker een negentiende-eeuwse dadaïst). En daarvoor is het boek ook bedoeld, anders kwam de laatste zin geen drie regels na de finale ontknoping en klonk hij sec: ‘Ze dronken op de goede afloop, en een opzienbarende zaak uit 1961 was daarmee afgesloten.’

Juist: ‘Zeik’, dat verder ook een terloopse ‘snel beter!’-boodschap aan Tania De Metsenaere bevat, speelt zich af in 1961. De wild gekamde kapsels en borstelsnorren laten zich er gemakkelijk bij verbeelden. ‘Zeik’ is: 190 pagina’s gniffelen voor al wie geneigd is überhaupt een boek ter hand te nemen dat ‘Zeik’ heet.

bron: humo.be

Bekijk hieronder een interview met Herman en Jeroen Pauw:

Herman in jury Belgische Slimste Mens

August 23rd, 2014 | Posted by hermanbrusselmans.com in Nieuws - (Comments Off)

Herman Brusselmans schuift in oktober aan als jurylid van het Belgische tv-programma De Slimste Mens ter Wereld. De schrijver heeft jarenlang geweigerd deel te nemen aan het spelletjesprogramma. “Het was voor mij echt een halszaak om Herman te strikken”, zegt presentator Erik Van Looy dinsdag tegen de Belgische krant De Morgen.

Naast de 56-jarige Brusselmans zitten nog vier mannen in de jury van De Slimste Mens. Ook cabaretiers Philippe Geubels, Lieven Scheire, Bart Cannaerts en acteur Bruno Vanden Broecke gaan de antwoorden van kandidaten beoordelen.

De vijf juryleden hebben er al een tamelijk ruwe fotoshoot op zitten. “Er was eerst het plan om mijn haren in van die vlechtjes te draaien”, reageert Brusselmans op de stoere foto. “Maar daar heb ik vriendelijk voor bedankt.”

De Nederlandse variant van het programma kent maar één jurylid, in de persoon van Maarten van Rossum. Philip Freriks presenteert De Slimste Mens. Het programma trekt in Nederland regelmatig meer dan een miljoen kijkers.

bron: novum | nieuws.nl

Het verlies is groot, het verdriet is groter….

July 30th, 2014 | Posted by hermanbrusselmans.com in Nieuws - (Comments Off)

“Het verlies is groot, het verdriet is groter, het pijnlijk verlangen naar onverschilligheid is het grootst van al”

Ik wil niet ergens zijn. Behalve hier, misschien. Waar de eenzaamheid me zonder moeite weet te bevatten. Waar de nacht me niet per se kapot wil. Waar de herinneringen voor vergetelheid zorgen. Zoals gewoonlijk zal ik er niks mee in zitten om de sleur niet te doorbreken. Ik ben gespecialiseerd in het zittend gebrek aan beweging. Ik heb gedachten als: ‘Kandelaars, je kunt niet met hen leven, maar ook niet zonder hen’, ‘Een blinde vlo heeft de hond niet voor het uitkiezen’, en ‘Alleen zijn is het lot van de vele personen in mij’. Als je met gedachten niks opschiet, moet je niet bang voor ze zijn. De schaduw van de liefde is met geen licht te vangen. Tenzij je het licht eerst uit de duisternis snijdt. De vorm is belangrijker dan de inhoud, op voorwaarde dat je in staat bent om ze met elkaar te verwarren. Met z’n tweeën liep ik over de kasseien van mijn eigen stad, en zonder iemand naast mij belandde ik in een steenloze ander stad, die louter bestond uit het drijfzand in m’n kop.

Het verlies is groot, het verdriet is groter, het pijnlijk verlangen naar onverschilligheid is het grootst van al. Ik wil niet voor mezelf leven. Ik wil voor een ander leven, en daarmee maak ik die ander dood. Met een sms of een mail of een kort telefoongesprek maak ik die ander weer levend, maar zoals vroeger wordt het nooit meer. De weg naar m’n huis wordt steeds moeizamer gevonden, terwijl ik toch uit het raam hang en schreeuw: ‘Hier moet je zijn! Hiér!’ M’n stem wordt natuurlijk niet gehoord. Dat is typisch voor een stem die aaneen is geregen met gefluister, onbegrijpelijke kreten en adem die vergeefs naar woorden zoekt.

Wil ik terug in de tijd? Dat zou kunnen, maar het verleden wil niet meewerken. Weet je nog die keer, in Amsterdam? Toen de taxichauffeur met de islambaard veel te snel reed, toen we op het hotelbed lagen te praten van middernacht tot halfzeven ‘s ochtends, toen we moe maar ontevreden weer thuiskwamen, en toen de laatste kus onze lippen liet beven? Weet je nog die keer, in de Eskimo-fabriek? Toen we niemand nodig hadden, toen we de massa van ons weg beminden, toen we moe maar gelukkig weer thuis kwamen? Weet je nog die keer, toen de dag de eerste dag genoemd kon worden? Toen ik zei: ‘Wat hier gebeurt, is mooi en sexy’, en toen je glimlach een deur of duizend opende? En weet je nog die keer toen ik je nog niet ontmoet had? Toen ik er zeker van was: haar zal ik ooit ontmoeten.

Ik denk aan een van uitputting stervend paard, een kerngezonde vogel die met een geweer uit de lucht wordt geschoten, een hertenjong dat haar moeder niet heeft getekend, noem maar op, het mag tranentrekkend en kitscherig en verloren moeite zijn, het kan met niet schelen, als de tristesse haar ware gelaat wil tonen, zal ik niet aarzelen om aandachtig toe te kijken. Ja, behalve hier misschien wil ik niet ergens zijn. Het is drie uur in een nacht, een regel in een roman eist om geschreven te worden, de blondine in de herhaling van het tv-nieuws wordt vager en vager, en de ochtend lijkt verder weg dan één of andere opkomende zon in het Hamme van pakweg juli 1968 of 1969, en op die dag zou ik niks beleven dat niet blijvend was, en op die dag zou ik de nieuwe single van The Beatles horen, en op die dag zou ik een ontdekking doen die me vijfenveertig jaar later nog altijd zuur opbreekt, en dit was de ontdekking: ik wil met open ogen van iemand houden, maar alle anderen houden hun ogen dicht.

Alles wat telt, is niet te benoemen. Dat komt altijd weer terug in m’n denkwereld: het benoemen is zinloos zolang de woorden hun eigen betekenis ontkennen. En zo wordt een mens op den duur een schrijver die te weinig boeken schrijft. Dat moet op m’n grafsteen komen: ‘Hij schreef te weinig boeken’. Tot het zover is, schrijf ik het ene boek na het andere, tevergeefs. Een sms, een mail, een kort telefoongesprek, een liefde die noch de schaduwen, noch het licht, noch de duisternis in haar aders injecteert. Dan ben je uitgepraat. Nog even en de eerste vogel zingt. Dat wordt een zin in een roman. Dat die vogel kort daarna met een geweer uit de lucht wordt geschoten, dat durf ik niet eens overwegen. Angst is het pendant van alle andere gevoelens. Zonder angst kun je jezelf niet beschermen. Jezelf beschermen is het oerverlangen van alles wat leeft, van iedereen met open of gesloten ogen, van mij.

Ik, die niet ergens wil zijn, die uit noodzaak hier moet zijn.

bron: humo.be